Uyuşturucu Madde Ticareti Savunma Dilekçesi Örneği – 2026
Savunma dilekçesi, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçunda hakkında soruşturma ya da kovuşturma yürütülen kişiler için savunma stratejisinin doğru şekilde ortaya konulduğu, delillerle desteklenmiş hukuki metindir. Uyuşturucu ticareti suçu, ağır hapis ve adli para cezaları öngören bir suç tipi olduğundan, bu suçtan hakkında işlem yapılan kişiler bakımından yüzeysel veya genel geçer savunmalar yeterli değildir. Savunma dilekçesi hazırlanırken öncelikle güçlü bir savunma stratejisi belirlenmeli; ileri sürülen iddialar mutlaka somut delillerle desteklenmeli, kanundan kaynaklanan cezasızlık veya cezada indirim nedenleri ile emsal üst mahkeme kararları birlikte değerlendirilmelidir.
Aşağıda örnek teşkil etmesi amacıyla bir uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti savunma dilekçesi ile esas hakkında savunma dilekçesi örneğine yer verilmiştir. Ancak özellikle vurgulamak gerekir ki, bu denli ağır yaptırımlar içeren bir suçtan yargılanan kişilerin, hazır dilekçe örnekleriyle yetinmeleri hak kaybına yol açabilir. Bu nedenle savunmanın; failin kişisel özellikleri, adli sicil durumu ve dosyadaki deliller dikkate alınarak, delillerin hukuka uygunluğu da incelenmek suretiyle, alanında deneyimli bir ceza avukatı tarafından hazırlanması tavsiye edilir.
T.C. …… ÇOCUK AĞIR CEZA MAHKEMESİ’NE
DOSYA NO
:
……
SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK
:
Adı Soyadı – T.C. Kimlik No
Adres ……………………………
Adres ……………………………
MÜDAFİİ
:
Av. Adı Soyadı – T.C. Kimlik No
Adres ……………………………
Adres ……………………………
ŞİKAYETÇİ
:
Kamu Hukuku (K.H.)
KONU
:
Sayın Mahkemenizin …… esas sayılı dosyasında suça sürüklenen çocuk hakkında yürütülmekte olan yargılamada, esas hakkında savunmalarımızın sunulmasından ibarettir.
AÇIKLAMALAR/ MADDİ OLAYLAR/ HUKUKİ SEBEPLER
1.Yargılamaya Konu Olayın Özeti
Yargılamaya konu olay özetlenir. Ancak suça sürüklenen çocuk (SSÇ) müvekkil, üzerine atılı suçlamaları kesin ve açık bir şekilde kabul etmemektedir. Aşağıda ayrıntılı olarak açıklanacağı üzere, olayın meydana geliş şekli, elde edilen deliller ve yürütülen işlemler hukuka aykırıdır.
2. Ssç ……… Hukuka Aykırı Şekilde Aranmıştır
Ceza Muhakemesi Kanunu ve Yargıtay’ın yerleşik içtihatları uyarınca, kişi hak ve hürriyetlerine yönelik müdahalelerde kanunilik ve öngörülebilirlik ilkeleri vazgeçilmezdir. Kanunlarda açıkça düzenlenmeyen yöntemlerle kişi özgürlüğünün sınırlandırılması mümkün değildir.
Uygulamada kolluk kuvvetleri, en ufak bir şüphe hâlinde dahi adli arama, yakalama veya gözaltı işlemlerine başvurabilmekteyse de; bu durum, kanunun açıkça aradığı hâkim kararı veya Cumhuriyet savcısının yazılı emri şartını ortadan kaldırmaz. Aksi yöndeki uygulamalar, kişi hak ve özgürlüklerinin keyfî biçimde ihlali sonucunu doğurur.
Bu kapsamda; 2559 sayılı PVSK’nın 9. maddesi uyarınca yapılan önleme araması, suç işlenmesini veya bir tehlikeyi önlemeye yönelik olup, suç şüphesi altında olmayan kişilere yöneliktir. Buna karşılık, CMK’nın 116 ve 119. maddeleri kapsamında düzenlenen adli arama, somut bir suç şüphesinin varlığı hâlinde, şüpheli veya sanığın yakalanması ya da suç delillerinin elde edilmesi amacıyla yapılır. Somut bir suç şüphesi mevcutsa, önleme araması değil ancak adli arama yapılabilir.
Yargıtay’ın yerleşik içtihatları da bu ayrımı açıkça ortaya koymaktadır. Nitekim;
• Yargıtay 20. Ceza Dairesi, 04.04.2016 tarih, 2016/47 E., 2016/1853 K. sayılı kararında; somut bir suç şüphesinin varlığı hâlinde önleme araması yapılamayacağını, bu durumda mutlaka adli arama kararı alınması gerektiğini; arama kararı veya arama emri bulunmadan yapılan aramaların hukuka aykırı olduğunu açıkça belirtmiştir.
• Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 2013/610 E., 2014/512 K. sayılı kararında ise; hukuka aykırı şekilde yapılan arama sonucu elde edilen delillerin, ikrar bulunsa dahi hükme esas alınamayacağını vurgulamıştır.
Somut olayda ise; herhangi bir adli arama kararı veya yazılı emir bulunmaksızın, olay günü SSÇ ……… kolluk görevlileri tarafından “eller cebine sokmak suretiyle” aranmıştır. Bu işlem, niteliği itibarıyla adli arama olup, hâkim kararı ya da gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri olmaksızın gerçekleştirilmiştir. Bu nedenle yapılan arama açıkça hukuka aykırıdır.
Hukuka aykırı bir arama sonucu elde edilen delillerin de hukuka aykırı olduğu tartışmasızdır. Nitekim; CMK m.217/2, CMK m.206/2-a, Anayasa m.38/6 ve CMK m.148/3 hükümleri uyarınca, kanuna aykırı şekilde elde edilen bulgular hiçbir suretle delil olarak değerlendirilemez.
Nitekim yapılan arama sonucunda SSÇ’nin üzerinde uyuşturucu veya uyarıcı maddeye ilişkin herhangi bir suç unsuru ele geçirilmemiş, yalnızca 50,00 TL nakit para bulunmuştur. Bu husus, müvekkilin uyuşturucu ticareti yaptığına dair kuvvetli suç şüphesi oluşturmadığı gibi, aramanın hukuka aykırı olması nedeniyle söz konusu para da soruşturma ve kovuşturma aşamalarında delil olarak kullanılamaz; tutuklama veya mahkûmiyet hükmüne esas alınamaz.
1.Yargılamaya Konu Olayın Özeti
Yargılamaya konu olay özetlenir. Ancak suça sürüklenen çocuk (SSÇ) müvekkil, üzerine atılı suçlamaları kesin ve açık bir şekilde kabul etmemektedir. Aşağıda ayrıntılı olarak açıklanacağı üzere, olayın meydana geliş şekli, elde edilen deliller ve yürütülen işlemler hukuka aykırıdır.
2. Ssç ……… Hukuka Aykırı Şekilde Aranmıştır
Ceza Muhakemesi Kanunu ve Yargıtay’ın yerleşik içtihatları uyarınca, kişi hak ve hürriyetlerine yönelik müdahalelerde kanunilik ve öngörülebilirlik ilkeleri vazgeçilmezdir. Kanunlarda açıkça düzenlenmeyen yöntemlerle kişi özgürlüğünün sınırlandırılması mümkün değildir.
Uygulamada kolluk kuvvetleri, en ufak bir şüphe hâlinde dahi adli arama, yakalama veya gözaltı işlemlerine başvurabilmekteyse de; bu durum, kanunun açıkça aradığı hâkim kararı veya Cumhuriyet savcısının yazılı emri şartını ortadan kaldırmaz. Aksi yöndeki uygulamalar, kişi hak ve özgürlüklerinin keyfî biçimde ihlali sonucunu doğurur.
Bu kapsamda; 2559 sayılı PVSK’nın 9. maddesi uyarınca yapılan önleme araması, suç işlenmesini veya bir tehlikeyi önlemeye yönelik olup, suç şüphesi altında olmayan kişilere yöneliktir. Buna karşılık, CMK’nın 116 ve 119. maddeleri kapsamında düzenlenen adli arama, somut bir suç şüphesinin varlığı hâlinde, şüpheli veya sanığın yakalanması ya da suç delillerinin elde edilmesi amacıyla yapılır. Somut bir suç şüphesi mevcutsa, önleme araması değil ancak adli arama yapılabilir.
Yargıtay’ın yerleşik içtihatları da bu ayrımı açıkça ortaya koymaktadır. Nitekim;
• Yargıtay 20. Ceza Dairesi, 04.04.2016 tarih, 2016/47 E., 2016/1853 K. sayılı kararında; somut bir suç şüphesinin varlığı hâlinde önleme araması yapılamayacağını, bu durumda mutlaka adli arama kararı alınması gerektiğini; arama kararı veya arama emri bulunmadan yapılan aramaların hukuka aykırı olduğunu açıkça belirtmiştir.
• Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 2013/610 E., 2014/512 K. sayılı kararında ise; hukuka aykırı şekilde yapılan arama sonucu elde edilen delillerin, ikrar bulunsa dahi hükme esas alınamayacağını vurgulamıştır.
Somut olayda ise; herhangi bir adli arama kararı veya yazılı emir bulunmaksızın, olay günü SSÇ ……… kolluk görevlileri tarafından “eller cebine sokmak suretiyle” aranmıştır. Bu işlem, niteliği itibarıyla adli arama olup, hâkim kararı ya da gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri olmaksızın gerçekleştirilmiştir. Bu nedenle yapılan arama açıkça hukuka aykırıdır.
Hukuka aykırı bir arama sonucu elde edilen delillerin de hukuka aykırı olduğu tartışmasızdır. Nitekim; CMK m.217/2, CMK m.206/2-a, Anayasa m.38/6 ve CMK m.148/3 hükümleri uyarınca, kanuna aykırı şekilde elde edilen bulgular hiçbir suretle delil olarak değerlendirilemez.
Nitekim yapılan arama sonucunda SSÇ’nin üzerinde uyuşturucu veya uyarıcı maddeye ilişkin herhangi bir suç unsuru ele geçirilmemiş, yalnızca 50,00 TL nakit para bulunmuştur. Bu husus, müvekkilin uyuşturucu ticareti yaptığına dair kuvvetli suç şüphesi oluşturmadığı gibi, aramanın hukuka aykırı olması nedeniyle söz konusu para da soruşturma ve kovuşturma aşamalarında delil olarak kullanılamaz; tutuklama veya mahkûmiyet hükmüne esas alınamaz.
3. SSÇ ……… Hakkında Yapılan Yakalama İşlemi Hukuka Aykırıdır
Hukuka aykırı şekilde elde edilen delillere dayanılarak yakalama işlemi tesis edilmesi mümkün değildir. Somut olayda, yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere müvekkilin üzeri hukuka aykırı biçimde aranmış; bu arama sırasında ele geçirilen ve suç unsuru olarak kabul edilen 50,00 TL gerekçe gösterilerek müvekkil SSÇ hakkında yakalama işlemi uygulanmıştır.
Ceza hukukunda kabul gören “zehirli ağacın meyvesi de zehirlidir” ilkesi uyarınca, hukuka aykırı bir işlem sonucunda elde edilen delile dayanılarak gerçekleştirilen yakalama işlemi de hukuka aykırıdır. Nitekim kolluk tarafından hukuka uygun bir adli arama yapılmamış olsaydı, yakalamaya gerekçe gösterilen söz konusu 50,00 TL müvekkilin cebinde bulunduğundan kollukça tespit edilemeyecek; bu nedenle yakalama işlemine dayanak oluşturabilecek herhangi bir hukuki sebep de ortaya çıkmayacaktı.
Bu itibarla, hukuka aykırı aramaya dayalı olarak gerçekleştirilen yakalama işlemi, hukuki dayanaktan yoksun olup açık ve ağır bir hukuka aykırılık teşkil etmektedir.
4. SSÇ’nin Gözaltına Alınma Biçimi Hukuka Aykırıdır
SSÇ ……, 2003 doğumlu olup olay tarihi itibarıyla 15 yaşındadır. Dolayısıyla müvekkil, hem çocuk hem de ceza hukuku sistemimiz bakımından suça sürüklenmiş çocuk statüsündedir. Ceza hukukunda 18 yaşını doldurmamış kişilerin “sanık” olarak değil, “suça sürüklenmiş çocuk” olarak tanımlanması ve bu kişilere yönelik özel koruma hükümleri içeren ayrı bir kanuni düzenlemenin bulunması, çocukların üstün yararının korunması ilkesinin bir sonucudur.
Bu açık hukuki çerçeveye rağmen kolluk tarafından SSÇ …….’in keyfi biçimde ters kelepçe ile polis merkezine nakledilmesi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 18. maddesine açıkça aykırıdır. Anılan maddede, çocuklara zincir, kelepçe ve benzeri aletlerin takılamayacağı açık ve tereddüde yer bırakmayacak şekilde düzenlenmiştir. Olası tehlikeli durumlarda dahi alınması gereken tedbir, kelepçe uygulanması değil; kolluk personeli sayısının artırılması gibi daha hafif ve ölçülü güvenlik önlemleridir.
Öte yandan, temel hak ve hürriyetlerin sınırlandırılmasına ilişkin usul ve esaslar Anayasa’nın 13. maddesinde açıkça belirlenmiştir. Bu sınırların ötesine geçilerek, kanunda öngörülmeyen bir kısıtlamanın uygulanması ne kolluk görevlilerinin ne de yargı makamlarının yetkisi dâhilindedir. Yargı makamlarının varlık sebebi; bir yandan kamu düzenini sağlamak ve mağduru korumak iken, diğer yandan suç isnadı altında bulunan kişilerin —özellikle çocukların— temel hak ve özgürlüklerini güvence altına almaktır.
Bu nedenlerle, SSÇ …….’in ters kelepçe uygulanmak suretiyle gözaltına alınması işlemi, hem çocukların korunmasına ilişkin özel mevzuata hem de Anayasal güvencelere aykırı olup açıkça hukuka aykırıdır.
Hukuka aykırı şekilde elde edilen delillere dayanılarak yakalama işlemi tesis edilmesi mümkün değildir. Somut olayda, yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere müvekkilin üzeri hukuka aykırı biçimde aranmış; bu arama sırasında ele geçirilen ve suç unsuru olarak kabul edilen 50,00 TL gerekçe gösterilerek müvekkil SSÇ hakkında yakalama işlemi uygulanmıştır.
Ceza hukukunda kabul gören “zehirli ağacın meyvesi de zehirlidir” ilkesi uyarınca, hukuka aykırı bir işlem sonucunda elde edilen delile dayanılarak gerçekleştirilen yakalama işlemi de hukuka aykırıdır. Nitekim kolluk tarafından hukuka uygun bir adli arama yapılmamış olsaydı, yakalamaya gerekçe gösterilen söz konusu 50,00 TL müvekkilin cebinde bulunduğundan kollukça tespit edilemeyecek; bu nedenle yakalama işlemine dayanak oluşturabilecek herhangi bir hukuki sebep de ortaya çıkmayacaktı.
Bu itibarla, hukuka aykırı aramaya dayalı olarak gerçekleştirilen yakalama işlemi, hukuki dayanaktan yoksun olup açık ve ağır bir hukuka aykırılık teşkil etmektedir.
4. SSÇ’nin Gözaltına Alınma Biçimi Hukuka Aykırıdır
SSÇ ……, 2003 doğumlu olup olay tarihi itibarıyla 15 yaşındadır. Dolayısıyla müvekkil, hem çocuk hem de ceza hukuku sistemimiz bakımından suça sürüklenmiş çocuk statüsündedir. Ceza hukukunda 18 yaşını doldurmamış kişilerin “sanık” olarak değil, “suça sürüklenmiş çocuk” olarak tanımlanması ve bu kişilere yönelik özel koruma hükümleri içeren ayrı bir kanuni düzenlemenin bulunması, çocukların üstün yararının korunması ilkesinin bir sonucudur.
Bu açık hukuki çerçeveye rağmen kolluk tarafından SSÇ …….’in keyfi biçimde ters kelepçe ile polis merkezine nakledilmesi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 18. maddesine açıkça aykırıdır. Anılan maddede, çocuklara zincir, kelepçe ve benzeri aletlerin takılamayacağı açık ve tereddüde yer bırakmayacak şekilde düzenlenmiştir. Olası tehlikeli durumlarda dahi alınması gereken tedbir, kelepçe uygulanması değil; kolluk personeli sayısının artırılması gibi daha hafif ve ölçülü güvenlik önlemleridir.
Öte yandan, temel hak ve hürriyetlerin sınırlandırılmasına ilişkin usul ve esaslar Anayasa’nın 13. maddesinde açıkça belirlenmiştir. Bu sınırların ötesine geçilerek, kanunda öngörülmeyen bir kısıtlamanın uygulanması ne kolluk görevlilerinin ne de yargı makamlarının yetkisi dâhilindedir. Yargı makamlarının varlık sebebi; bir yandan kamu düzenini sağlamak ve mağduru korumak iken, diğer yandan suç isnadı altında bulunan kişilerin —özellikle çocukların— temel hak ve özgürlüklerini güvence altına almaktır.
Bu nedenlerle, SSÇ …….’in ters kelepçe uygulanmak suretiyle gözaltına alınması işlemi, hem çocukların korunmasına ilişkin özel mevzuata hem de Anayasal güvencelere aykırı olup açıkça hukuka aykırıdır.
5. SSÇ’nin Maruz Bırakıldığı Teşhis İşlemi Hukuka Aykırıdır
Somut olayda, ……… Çocuk Büro Amirliğinde, suça konu olay kapsamında adı geçen ……… isimli şahıstan; aralarında müvekkilin de bulunduğu bir grup içerisinden teşhis yapması istenmiştir. Anılan şahıs, bu teşhis sırasında diğer SSÇ ………’den …… maddesi satın aldığını, bunun karşılığında 50,00 TL parayı ………’e verdiğini beyan ederek teşhis işleminde bulunmuştur.
Ancak söz konusu teşhis işlemi usul ve yasaya açıkça aykırıdır. Zira 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 15. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuk hakkında yürütülen soruşturmanın çocuk bürosunda görevli Cumhuriyet savcısı tarafından bizzat yapılması zorunludur. Teşhis işlemi de soruşturma kapsamında gerçekleştirilen temel bir muhakeme işlemi olup, bu işlemin Cumhuriyet savcısının katılımı olmaksızın yapılması hukuken mümkün değildir.
Bununla birlikte, ceza muhakemesinin temel ilkelerinden olan silahların eşitliği ilkesi gereğince, Cumhuriyet savcısı ve kolluk karşısında SSÇ ile birlikte bulunması zorunlu olan müdafi de teşhis işlemine katılmamıştır. Savcının ve müdafinin hazır bulunmadığı bir ortamda gerçekleştirilen teşhis işlemi, açık bir usul ihlali teşkil etmektedir.
Bu nedenlerle, hukuka aykırı biçimde gerçekleştirilen söz konusu teşhis işleminin tutuklamaya dayanak alınması mümkün olmadığı gibi, kovuşturma aşamasında yapılacak yargılamada da hükme esas alınması hukuken olanaksızdır. Nitekim ceza yargılamasında hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş delillerin hükme esas alınamayacağı tartışmasızdır.
Kaldı ki müvekkil, üzerine atılı suçlamaların hiçbirini kabul etmemektedir. Hukuka aykırı teşhis işlemi dışında, SSÇ’nin mahkûmiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı başka bir delil de bulunmamaktadır. Bu itibarla, mevcut delil durumu karşısında SSÇ hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması hukuken mümkün değildir.
6. SSÇ’nin Sabıka Kaydı Bulunmamaktadır
Müvekkilin adli sicil kaydının bulunmaması, suça meyilli bir kişiliğe sahip olmadığını ve ilk kez ceza soruşturmasına muhatap olduğunu açıkça ortaya koymaktadır. Bununla birlikte müvekkil, hâlen lise öğrencisi olup hakkında verilen tutuklama kararı nedeniyle eğitim hakkından fiilen mahrum bırakılmaktadır.
Tutuklama, ceza muhakemesinde yalnızca bir koruma tedbiri olup istisnai nitelik taşımakta ve son çare olarak uygulanması gereken en ağır tedbirlerden biridir. Somut olayda, müvekkilin kaçma, delilleri yok etme, gizleme veya değiştirme yönünde herhangi bir davranışı bulunmadığı gibi, bu yönde somut ve ciddi bir şüphe de mevcut değildir. Bu koşullar altında müvekkilin tutuklanarak özgürlüğünden yoksun bırakılması, T.C. Anayasası’nda güvence altına alınan kişi hürriyeti ve güvenliği hakkına açıkça aykırıdır.
Öte yandan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatlarında da tutuklamanın en son başvurulacak önlem olduğu vurgulanmakta; tutuklama dışında daha hafif bir tedbirle aynı amaca ulaşılabiliyorsa, özgürlüğü kısıtlayan bu tedbire başvurulmaması gerektiği açıkça belirtilmektedir. Bu bağlamda, somut olayda tutuklama yerine adli kontrol gibi daha hafif tedbirlerin yeterli olacağı izahtan varestidir.
Bu nedenlerle, sabıka kaydı bulunmayan, öğrenci statüsündeki SSÇ hakkında verilen tutuklama kararı; ölçülülük ilkesine, Anayasal güvencelere ve AİHS hükümlerine açıkça aykırıdır.
HUKUKİ DAYANAK :
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu , 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu, 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin yerleşik içtihatları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun yerleşik içtihatları, Yargıtay Ceza Daireleri’nin yerleşik içtihatları.
DELİLLER :
Müşteki, Tanık ve Sanık İfadeleri, Bilirkişi, Keşif, Duruşma Tutanakları, Kolluk Tutanakları, Nüfus ve Sabıka Kayıtları, Mahkeme Dosyası, Lehimize Sair Belge ve Deliller
SONUÇ VE TALEP
Yukarıda arz ve izah edilen tüm hususlar dikkate alındığında;
• SSÇ’nin tahliyesine,
• Hakkaniyete uygun bir değerlendirme yapılarak SSÇ hakkında beraat kararı verilmesine,
• Sayın Mahkemeniz aksi kanaatte ise, müvekkil lehine olan tüm yasal hükümlerin uygulanmasına,
• Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına karar verilmesini, saygılarımla vekâleten arz ve talep ederim.
Savunmasını Sunan SSÇ …………………………
Müdafii Av. …………………………
Somut olayda, ……… Çocuk Büro Amirliğinde, suça konu olay kapsamında adı geçen ……… isimli şahıstan; aralarında müvekkilin de bulunduğu bir grup içerisinden teşhis yapması istenmiştir. Anılan şahıs, bu teşhis sırasında diğer SSÇ ………’den …… maddesi satın aldığını, bunun karşılığında 50,00 TL parayı ………’e verdiğini beyan ederek teşhis işleminde bulunmuştur.
Ancak söz konusu teşhis işlemi usul ve yasaya açıkça aykırıdır. Zira 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 15. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuk hakkında yürütülen soruşturmanın çocuk bürosunda görevli Cumhuriyet savcısı tarafından bizzat yapılması zorunludur. Teşhis işlemi de soruşturma kapsamında gerçekleştirilen temel bir muhakeme işlemi olup, bu işlemin Cumhuriyet savcısının katılımı olmaksızın yapılması hukuken mümkün değildir.
Bununla birlikte, ceza muhakemesinin temel ilkelerinden olan silahların eşitliği ilkesi gereğince, Cumhuriyet savcısı ve kolluk karşısında SSÇ ile birlikte bulunması zorunlu olan müdafi de teşhis işlemine katılmamıştır. Savcının ve müdafinin hazır bulunmadığı bir ortamda gerçekleştirilen teşhis işlemi, açık bir usul ihlali teşkil etmektedir.
Bu nedenlerle, hukuka aykırı biçimde gerçekleştirilen söz konusu teşhis işleminin tutuklamaya dayanak alınması mümkün olmadığı gibi, kovuşturma aşamasında yapılacak yargılamada da hükme esas alınması hukuken olanaksızdır. Nitekim ceza yargılamasında hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş delillerin hükme esas alınamayacağı tartışmasızdır.
Kaldı ki müvekkil, üzerine atılı suçlamaların hiçbirini kabul etmemektedir. Hukuka aykırı teşhis işlemi dışında, SSÇ’nin mahkûmiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı başka bir delil de bulunmamaktadır. Bu itibarla, mevcut delil durumu karşısında SSÇ hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması hukuken mümkün değildir.
6. SSÇ’nin Sabıka Kaydı Bulunmamaktadır
Müvekkilin adli sicil kaydının bulunmaması, suça meyilli bir kişiliğe sahip olmadığını ve ilk kez ceza soruşturmasına muhatap olduğunu açıkça ortaya koymaktadır. Bununla birlikte müvekkil, hâlen lise öğrencisi olup hakkında verilen tutuklama kararı nedeniyle eğitim hakkından fiilen mahrum bırakılmaktadır.
Tutuklama, ceza muhakemesinde yalnızca bir koruma tedbiri olup istisnai nitelik taşımakta ve son çare olarak uygulanması gereken en ağır tedbirlerden biridir. Somut olayda, müvekkilin kaçma, delilleri yok etme, gizleme veya değiştirme yönünde herhangi bir davranışı bulunmadığı gibi, bu yönde somut ve ciddi bir şüphe de mevcut değildir. Bu koşullar altında müvekkilin tutuklanarak özgürlüğünden yoksun bırakılması, T.C. Anayasası’nda güvence altına alınan kişi hürriyeti ve güvenliği hakkına açıkça aykırıdır.
Öte yandan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatlarında da tutuklamanın en son başvurulacak önlem olduğu vurgulanmakta; tutuklama dışında daha hafif bir tedbirle aynı amaca ulaşılabiliyorsa, özgürlüğü kısıtlayan bu tedbire başvurulmaması gerektiği açıkça belirtilmektedir. Bu bağlamda, somut olayda tutuklama yerine adli kontrol gibi daha hafif tedbirlerin yeterli olacağı izahtan varestidir.
Bu nedenlerle, sabıka kaydı bulunmayan, öğrenci statüsündeki SSÇ hakkında verilen tutuklama kararı; ölçülülük ilkesine, Anayasal güvencelere ve AİHS hükümlerine açıkça aykırıdır.
HUKUKİ DAYANAK :
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu , 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu, 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin yerleşik içtihatları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun yerleşik içtihatları, Yargıtay Ceza Daireleri’nin yerleşik içtihatları.
DELİLLER :
Müşteki, Tanık ve Sanık İfadeleri, Bilirkişi, Keşif, Duruşma Tutanakları, Kolluk Tutanakları, Nüfus ve Sabıka Kayıtları, Mahkeme Dosyası, Lehimize Sair Belge ve Deliller
SONUÇ VE TALEP
Yukarıda arz ve izah edilen tüm hususlar dikkate alındığında;
• SSÇ’nin tahliyesine,
• Hakkaniyete uygun bir değerlendirme yapılarak SSÇ hakkında beraat kararı verilmesine,
• Sayın Mahkemeniz aksi kanaatte ise, müvekkil lehine olan tüm yasal hükümlerin uygulanmasına,
• Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına karar verilmesini, saygılarımla vekâleten arz ve talep ederim.
Savunmasını Sunan SSÇ …………………………
Müdafii Av. …………………………
HUKUKİ UYARI
www.mesudebusrakucuk.av.tr resmi kaynak değildir. Paylaşılan tüm veriler bilgi amaçlı olup, olası yanlışlıklardan kaynaklı sorumluluk kabul edilmez. Kullanıcılar sunulan bilgileri ve emsal Yüksek Mahkeme kararlarını resmi kaynaklardan teyit etmelidir.
